Hallo allemaal,
En nu zitten we ineens weer in Peking, wat gaat het snel allemaal! In Hong Kong hebben we nog verschillende wandelingen gemaakt. Het is toch wel een mooie stad. Ik denk dat het vooral kwam door het ranzige hotel dat ik me er niet echt meteen thuis voelde. We zijn een dagje naar Lantau Island geweest, dit is een heel mooi groen eiland waar bovenop een berg een gouden Boedhabeeld zit. Na 260 treden kan je hiervan een foto maken.

Erg vermoeiend als het 30 graden is en het zweet telkens maar weer van je rug je broek in druppelt! Daarna hebben we een wandeling gemaakt door de heuvels van Lantau, deze wandeling ging langs verschillende boedhistische kloosters. Erg fascinerend die kale mannetjes in gele/oranje kleden. We zijn ook nog een dag op Hong Kong Island geweest wat ik toch echt 10 keer leuker vond dan Kowloon, je hebt hier hele leuke stalletjes waar de hele familie voor je kookt. En het is nog lekker ook. Vooral bijzonder sfeervol.

Op de dag dat we naar Peking vertrokken heeft Dennis nog vriendjes gemaakt met een Boedhistische monnik. Hij heeft gezondheid gekocht voor 1Euro. Koopje toch? Het staat op het kaartje die hij gekocht heeft in het Chinees, en hij kreeg er ook meteen een mooie kralenarmband bij. Hij was die dag wel meteen van z’n verkoudheid af, maar of dat er iets mee te maken had ?

We hadden al een beetje gemerkt dat het toch wel prettig is als je van te voren weet waar je naar toe moet om te zoeken naar een hostel. Omdat we in Peking om 20.00 uur s’avonds zouden aankomen, hadden we daar al van te voren een hostel geboekt. Zag er erg goed uit en was ook nog eens niet zo duur. Toen we aankwamen op de luchthaven dachten we dat we wel even met de bus konden gaan. Maar helaas de bus ging niet meer. Toen het hostel opgebeld of ze ons konden komen ophalen (ze hadden een pick-up service) Na een uur gewacht te hebben, het was ondertussen 21.30 uur, konden we naar het hostel. Toen het busje stopte kreeg ik een donkerbruin vermoeden dat er iets niet helemaal klopte. Ze hadden ons bij het verkeerde hostel afgezet!! Wij dit meteen proberen duidelijk te maken, maar Chinees is nogal lastig (indien je een klank verkeerd uitspreekt kan het meteen het omgekeerde betekenen) en de Chinezen kunnen niet zo goed engels. Maar na een tijd van onderhandelen, brachten ze ons uiteindelijk bij het goede hostel. Dit zag er goed uit! Bij de check-in liet ik het blaadje zien waar het reserveringsnummer op had geschreven en dat we voor 180 Renminbi per nacht de kamer hadden gereserveerd. Toen brak er paniek uit. Na wat gekke klanken gehoord te hebben, moest Dennis met de “Boss” spreken. Ik stond bij de receptie, en ik hoorde alleen maar af en toe dat Dennis stem wat harder klonk en boos. Ik zag het al helemaal voor me, er klopt niets van, geen kamer meer vrij, ze halen de politie erbij. Later kwam Dennis er aan. De prijs die op het internet stond klopte niet. Je zou normaal 380 Renminbi hiervoor moeten betalen. Dit is Eur 38 per nacht ipv Eur 18, dat scheelt nogal. Na wat geonderhandel van Dennis kant konden we de kamer voor de prijs van het internet krijgen. Een flinke korting dus. Op de kamer aangekomen, was dit echt een paleisje in vergelijking met de Chunking Mansions in Hong Kong. We hebben zelfs een waterkoker, en een schone badkamer 🙂 Naam van het hostel is trouwens Juang hostel.

Ik heb echt als een prinsesje geslapen vannacht. Daarna hebben we heerlijk ontbeten in de kelder van het hostel. Bij kaarslicht want de electriciteit viel telkens uit! Heeft ook z’n charme. Vandaag zijn we naar het Tiantanpark geweest waar allemaal tempels staan uit de verschillende dynastieen die China heeft gehad, van Ming tot Qing. Dit was erg mooi.

De rit ernaar toe was al reuze amusant. De weg bestaat geloof ik uit 3 banen waar geen strepen lopen. Op weg komen we het volgende tegen, fietsers, bussen, wandelaars, Riksha taxi’s, auto’s en ander wild:) Moet je nagaan wat een chaos dit is. Ze rijden ook allemaal kris kras door elkaar dus het is een grote bende. Het Chinees is ook een hele aparte taal, ze praten hier ook Mandarijns ipv Cantonees in Hong Kong. Het klinkt af en toe of er iemand een hete aardappel in zijn keel heeft, echt heel apart, en je kan er echt geen touw aan vast knopen.

We zijn vandaag ook op de foto geweest met een paar Chinezen. Ze kwamen naar ons toe, en wij dachten dat wij een foto van hun moesten maken. Maar opeens kwamen ze naast ons staan en maakte de ander een foto! Echt lachen, ik lag echt helemaal dubbel. Het is hier echt zo anders dan in Europa. De mensen hier staren je ook echt aan, en dan kijken ze niet weg als jij kijkt. Nee, ze blijven je aankijken, totdat het zelfs bijna vervelend wordt. Maar je mag er niets van zeggen omdat dat gezichtsverlies betekend voor die persoon en voor jezelf. Het wordt als iets onnatuurlijks gezien als je in het openbaar je kwaad maakt. Dus vooral heel rustig blijven. Maar dat moet ook wel met dit hete weer.

Morgen gaan we naar de Chinese muur, ik ben heel benieuwd. Het hostel regelt de reis ernaar toe en een lunch. We moeten morgen om 07.00 uur vertrekken! Vanavond gaan we nog even naar de biertuin. Gaan we ons eerste biertje drinken sinds 15-07. Dat is alweer een tijdje terug! Spreek jullie snel weer!

Liefs Ramona