Sorry mensen dit wordt een heel lang verhaal, valt zovel over te vertellen:) Op dit moment zitten we voor een wat langere periode in Queenstown. Helemaal niet erg aangezien het een supergezellig dorp is waar heel wat te beleven valt. Dennis heeft een klus van z’n bedrijf in Nederland en ik besloot wat anders te gaan doen: op een boerderij werken! Je kan hier namelijk WOOFen. Dit houdt in dat je werkt op een boerderij tegen kost en inwoning waarbij je ongeveer de halve dag werkt. Zo doe je wat andere ervaringen op en heb je verder geen kosten. Dat leek me echt super, jawel er stroomt nog wat boerderijbloed door m’n aderen. M’n keuze was gevallen op de boerderij van Dale Hunter. Een boer met 4000 hectare grond die koeien, struisvogels, herten en paarden houdt. Na wat telefonisch contact was het geregeld, ik kon afgelopen maandag 7-11 beginnen.

Hier volgen wat dagelijkse beslomeringen van een boerin in Nieuw Zeeland.

Ik wist op de dag dat ik aankwam niet zo goed wat ik zou kunnen verwachten. Toen ik op de weg reed die naar de boerderij toe liep, en dacht ik wel verdwaald was, vertelde een man dat ik er al voorbij was gereden. Ik moest niet echt zoeken naar een huis maar meer naar een hut! De hut zag er niet zo stabiel uit.

Gebouwd over een vijver, onder een paar rotsen. Overal lagen losse onderdelen, hier en daar wat (levende:) struisvogels en glooiende heuvels in de verte. Er hing een briefje op de deur dat hij even achter het vee aan was, en dat hij zo terug was. Ik genoot even lekker van het zonnetje en het supermooie uitzicht.

Daar kwam Dale aan op een paard met 2 Jack Russels vooruitrennend om mij te begroeten. Het huis zag er aan de binnenkant precies uit zoals je het zou verwachten als je alleen de buitenkant zag. Overal hingen foto’s van pas geschoten wild, wat wildtrofeeen aan de muur en verschillende huiden van de meest uiteenlopende dierensoorten. In de keuken lagen verschillende borden met etensresten waar de onvermijdelijke vliegen ook op afkomen. Op de vloerbedekking lagen wat haren van de hondjes. En het zag eruit alsof er in jaren niet is afgestoft. M’n moeder zou een hartaanval krijgen! Het toilet was buiten, gewoon een toiletpot zonder muurtje eromheen. Dan voel je je bekeken zeg:)Hier zou ik dus een paar dagen vertoeven, hoe lang zou ik het volhouden?

Na een korte kennismaking (een man van weinig woorden) gingen we de koeien opjagen in een hekwerk. Dale had ze vandaag vanuit een andere vallei gehaald en zo voorkwam hij dat ze weer terug zouden lopen. De bus werd als schild gebruikt zodat de koeien niet de verkeerde kant op gingen. De koeien hier zijn niet zo gehoorzaam als in Nederland. Waarbij de Nederlandse koeien rustig in de rij staan om naar de stal gebracht te worden, rennen deze keihard voor je weg, en luisteren ze absoluut niet! Dat maakt het behoorlijk lastig om ze in 1 richting te krijgen, want als de een de verkeerde kant opgaat volgen de anderen. Dale ging ze met het paard (Bruiser) opjagen, en ik riep af en toe dat ze de verkeerde kant opgingen. Uiteindelijk lukte het toch om ze in het hekwerk te zetten.

Die avond gingen we de koeien naar een andere vallei opdraven waar ze tot april zouden verblijven. Hier konden ze de hele zomer lekker grazen. Dale heeft er dan verder helemaal geen omkijken naar, er hoeft niet gemolken te worden. Craig, niet bepaald het boerentype, kwam ons die avond helpen. Maar eerst moesten de horens van de stier nog afgezaagd worden! Help, griezel! Dit was voor een goed doel omdat hij anders zichzelf of anderen (incl ons) zou verwonden. Hij werd met kont omhoog en hoofd naar beneden vastgezet. De ring door z’n neus werd vastgemaakt aan een touw (daar is die ring dus voor) en die werd strak aan een paal vastgemaakt. Ik had me niet bedacht dat het zou gaan bloeden, dus ik schrok nogal toen dat het dus wel deed! Het spoot er allemaal uit omdat er nog aders in de horens zaten. De stier maakte een oorverdovend geluid, was niet om aan te horen. Ik werd bleek, en m’n buik begon zich ook nog even om te keren. Ik vertrok even uit het gezichtsveld van de stier samen met de hondjes Poppie en Biscuit.

Daarna maar de koeien opjagen. Wat een opgave was dat zeg. De hele weg ging steil omhoog, en de koeien zagen iedere keer weer kans om een omweg te nemen. Na af en toe wat woehaa’s en wat tikken op de kont met de stok gingen ze soms wat sneller maar veel tempo zat er niet in. Er moest ook nog een rivier overgestoken worden. Toen uiteindelijk waren ze dan toch in de vallei waar heerlijk groen gras was en kleine beekjes waar ze water konden drinken. Terug gingen we op de quad terug. Met z’n drieen en 2 hondjes die absoluut niet stil wilden zitten en er ook geen benul van hadden dat ze dat wel moesten doen anders konden ze er zo vanaf vallen.

‘s Avonds kon ik bijna niet slapen vanwege al die indrukken die ik die dag had opgedaan. Wat een variatie op de boerderij!

De volgende dag bestonden de werkzaamheden uit:

– Puppie het kleinste hondje naar de dierenarts brengen voor controle
van z’n gespalkte pootje.
– Op visite bij vrienden van Dale, waarbij we een heerlijke lunch
kregen, vis voor het avondeten, en Dale het jachtgeweer van de
heer des huizes maakte.
– Het gewei van een hert afzagen. M’n broek zat onder het bloed,
gatverdamme! Het hert werd gelukkig wel verdoofd. Dit is weer
hetzelfde verhaal als met de stier, dit wordt gedaan omdat hij
zich anders bezeerd, het gewei wordt in de vriezer gestopt en heel
duur verkocht aan de Japanse toeristen.
– Konijnen schieten! Voor de vegetariers onder ons: Ik heb niet
geschoten (alleen op een steen), het bulkt hier van de konijnen,
konijnenvlees is niet lekker.
– Quad gereden, wow wat is dat leuk zeg. Een beetje door de modder
crossen. Broertje Stefan ik snap nu dat je het leuk vindt:)
– Erachter gekomen dat de koeien die we opgejaagd hadden, terug
waren gelopen naar de vallei. Ze waren ergens over het hek
geklommen. Wat betekende dat al het werk van de vorige avond
voor niets was geweest! Balen!
– Gedouched onder een openlucht douche!

De volgende dag hebben we het hek heel vroeg in de morgen gemaakt omdat het anders veel te heet was. Dale had geen zin meer om de koeien op te drijven, dus hij liet het maar even zitten.

Dale was zoals je misschien wel merkte geen mietje. Toen hij kind was jaagde hij al op possums en vilde ze! Hij deed dit al z’n hele leven, en moest er niet aan denken om een baan van 9 tot 5 te hebben. Echt een superleuke ervaring die ik anders niet zo snel zou opdoen. Heb zo nu toch een hoop geleerd, en weet nu hoe het werkt hier op een boerderij. Als een van jullie ooit de kans krijgt zeker een keertje doen!