Hoi allemaal!
Hierbij dan toch weer een verhaaltje van Dennis en Ramona. We zijn nu net een beetje aan het bijkomen van het vieren van Dennis zn verjaardag, die deze keer gewoon 2 dagen duurde! Behoorlijke kater van de whiskey en rum die we gisteren met 2 Engelse stellen hebben genuttigd! Erg gezellig in ieder geval!
Maar goed even een update. In Ushuaia hebben we dus een erg mooie wandeling gemaakt in het Nationale Park Tierra del Fuego. Deze ging naar een gletsjer die behoorlijk hoog lag, dus erg koud. Vooral het stukje in de skilift was erg fris.
Gelukkig werkten m´n haren als goede oorverwarmers! Terug besloten we om wat buiten de gebaande paden te gaan, lekker spannend. Rennend de heuvel af en door verschillende moerassen natte voeten gekregen. Het werd helemaal leuk toen ik achterover viel omdat het eigenlijk veel te steil was! Gelukkig kon mijn koene ridder me weer rechtop krijgen:) Een andere wandeling leidde weer naar supermooie uitzichten op de besneeuwde bergtoppen. Echt prachtig! Ushuaia is in Argentinie, wat betekent dat er grote en lekkere biefstukken zijn. Dus Dennis was hier aan het juiste adres! Ook heerste er hier een onwijs einde van de wereld gevoel, echt heel gek, na Ushuaia zijn er alleen nog maar pinguins.
Vanuit Ushuaia zijn we weer terug gegaan naar Punta Arenas, geen bijzonder stadje. Hier hebben we kampeerspullen gekocht! Voor €60 waren we klaar (tent, matje, kookspullen en eten voor 4 dagen) Erg handig dat het zo goedkoop is hier! Moet ook wel want het budget begint behoorlijk te slijten (donaties zijn altijd van harte welkom:) We gingen namelijk naar Nationaal Park Torres del Paine. Voor velen een van de hoogtepunten van Chili. Je kan hier slapen in refugio´s (soort hostels) maar ook op campings die aanzienlijk goedkoper zijn. Dus de keuze was snel gemaakt. Hier wilden we een trekking gaan doen van 4 dagen langs verschillende campings waarbij je onderweg verschrikkelijk mooie uitzichten hebt op de bergen. De eerste dag dat we aankwamen was het eigenlijk de hele tijd aan het regenen. Daar gingen we dan met onze bepakking door de stromende regen.
We hadden natuurlijk wel verwacht dat de zon zou schijnen, dat zie je namelijk altijd op de plaatjes! Maar goed, dat was niet anders. De afgelopen weken had het de hele tijd alleen maar geregend dus de paadjes waren meer kleine riviertjes geworden, zodat we weer lekker natte voeten hadden. Het was vooral heel grauw en grijs om ons heen dus we konden niet ver kijken. We hadden er behoorlijk de balen van, alles was nat en als je stilstaat word je ook nog eens erg koud. Uiteindelijk kwamen we na 4 uur lopen bij de eerste camping aan waarbij een hostel was. Bikkels als we waren gingen we wel gewoon kamperen (die tent lopen we niet voor niets te sjouwen). Dus in de regen de tent opgezet en pasta gekookt. Echt alles was nat, gelukkig konden we nog een beetje opwarmen in het hostel, maar die was eigenlijk helemaal volgepakt met mensen, zodat je niet echt rustig kon zitten. Die nacht hebben we denk ik de koudste nacht van onze reis ondervonden (en velen zouden er nog volgen) Onze slaapzak was wel redelijk warm, maar af een toe een koude regendruppel op je gezicht werkt niet echt mee aan de warmte! Gelukkig hadden we een fles rum mee, verwarmt ook erg goed, en verdoofd alles een beetje 🙂
De volgende ochtend verkrampt uit de tent gekomen, en we zagen het niet echt meer zitten. Zullen we terug gaan? Was al bijna aan de orde. Maar daar kwam de zon door en verwarmde onze voetjes. Dat hadden we even nodig, dus we besloten door te gaan. Vandaag hadden we een lange dag voor de boeg, 7 uur, bergjes lopen, dat voel je wel. Maar het uitzicht was echt schitterend, geen wolkje meer aan de lucht, en verschrikkelijk hoge bergen die je omringden. Mount Cook in Nieuw Zeeland is er niets bij!
Toen we bij de camping aankwamen waren we ook wel behoorlijk gebroken, zere kuiten, rug, schouders, en nog steeds natte voeten, omdat onze schoenen nog niet droog waren! Weer lekker pasta gegeten (erg voedzaam na zo´n lange dag) en lekker liggen vernikkelen in onze slaapzak die nog steeds werkzaam moest zijn bij -5 (niet dus).
De volgende dag ook weer een lange dag van 7 uur. Deze dag ook weer schitterend weer en ondertussen was alles een beetje droog geworden. We stonken alleen wel een uur in de wind, omdat er geen douche was op de laatste camping. Deze route ging langs een gletsjermeer een stukken ijs erin. Erg apart gezicht! Verder vooral veel klimmen en dalen, dus de knietjes werden weer eens flink getraind. Toen ik die nacht begon te dromen over knapperige groenten zijn we maar weer snel teruggegaan. Dat kan nooit de bedoeling zijn! Al met al was het af en toe behoorlijk afzien, maar het was het dubbel en dwars waard! Zie de foto´s voor bewijs! De eerste nacht in het hostel in Puerto Natales was echt een weelde. Af en toe is het best goed om even een tijdje af te zien, dan waardeer je je warme douche en schone handdoeken des te meer!
Hoi Ramona en Dennis,
Wat een prachtige foto’s zeg! Ik volg nu het programma “Wie is de Mol” en dat speelt zich af in Argentinie, en die hebben het af en toe ook erg koud. Ik weet niet precies wanneer ze er waren maar het zag er wel erg mooi uit. Misschien dat je je clienten Vos nog kunt herinneren Ramona, zij zijn ook in Argentinie en Chili en Brazilie geweest en alle namen van plaatsen en nationale parken komen nu steeds voorbij in dat programma, dat is wel leuk want dan kun je er een beter beeld bij vormen. Hier bij Touring gaat alles goed, we krijgen er weer een collega bij per 3/4/06. Verder wordt Tom weer vader en Maaike wordt weer moeder ( niet van elkaars kind natuurlijk!!) Met mij gaat het goed, ik ga deze maand afbouwen met medicijnen, verder gaat het met Naomi ook goed, ze kan al heel veel zelf. Je ziet het ik blijf je volgen en vind het erg leuk om jullie belevenissen te lezen en ga door met die mooie foto’s ( daar moet je wat mee gaan doen als je weer in Ned. bent) liefs van Anita.