7 uur.. De wekker gaat alweer. FF opfrissen, kleren van de waslijn halen en onderweg naar de Casa voor een ontbijt. Het ontbijt is altijd prima, yoghurt met fruit en muesli en twee pannenkoeken. Een stevig ontbijt is wel nodig wat er moet flink wat bewogen worden. De dag begint met het uitzoeken van eten voor de apen voor de hele dag. Stapel bananen uiteraard, wat papayas en bonen, sla en tomaat voor diner.

Aangezien onze plek nogal een stuk van de Casa vandaan is moeten we eten voor de hele dag meenemen voor onze 10 apen. Alles in een grote zak en dan op weg. Het is ongeveer een half uur lopen door de jungle waarbij er flink wat geklauterd moet worden en we ook diverse apen moeten ontwijken die het op ons voedsel voorzien hebben. Onderweg komen we ook nog langs de favoriete uithangplek van een puma maar die is er gelukkig pas vanaf een uur of 12.

Onze plek in de jungle, de ¨Monkey Mirador¨ is een kleine open plek waar een stuk of 10 kooien staan en wat banken, een hangmat, wat geknutseld speelmateriaal voor de apen. Verder zijn er een hoop touwen tussen de bomen gespannen waar de apen overdag tussen rondrennen. Een flink eind weg van het eigenlijke monkey park, waar de ¨normale¨ apen uithangen. Onze apen zitten hier omdat ze ofwel net uit quarantaine komen of niet geschikt zijn om tussen de andere apen rond te lopen. Martin bijvoorbeeld is een van de favorieten. Zijn bijnaam is Donkey Kong omdat hij af en toe rechtop aan zijn kooi hangt en heel wild met zijn bovenlichaam van links naar rechts zwaait. Daarbij schudt hij ook n0g zo hard aan de tralies dat zijn hele kooi staat te rammelen. Hij heeft ook een hekel aan sleutels zoals Leon vandaag pijnlijk duidelijk werd. Toen hij zijn sleutels tevoorschijn haalde om Martin zijn touw te ontwaren zette hij spontaan zijn hoektanden in Leon zijn duim. Oei.

Het voeden begint met een fles rijstepap, wat ze allemaal, gek genoeg heerlijk vinden. We moeten altijd beginnen met Tano, hij is de alpha male van het stel en eist het respect wat daarbij hoort. Vandaag hadden we per ongeluk een ander mannetje op een touw iets te dichtbij Tano gezet en die heeft het geweten. De tanden werden ontbloot en Martin (de andere aap) kreeg een paar flinke meppen. Gelukkig kon hij snel wegkomen door in de struiken te springen. Zijn touw zat echter nog vlakbij Tano, dus die begon hard aan het touw te sleuren op hem nogmaals te grijpen. Toen hebben we ze maar even uit elkaar gehaald: de verhouding was weer even verduidelijkt. Tano kan niet losgelaten worden omdat de andere mannetjes in het park verderop het op hem voorzien hebben. Ze hebben hem al een keer een vinger afgebeten zelfs. Mensen die met hem werken mogen de eerste paar dagen ook niet bij hem in de buurt komen omdat hij dan nog wel eens agressief kan worden. Mijn voorganger Craig is dat overkomen toen hij zijn kooi wilde schoonmaken. Tano dook op hem en beet hem in zijn oor. Tegen mij is hij super vriendelijk gelukkig, ik ga vaak met hem uit wandelen en hij is erg goed in het vinden van allerlei eetbaar materiaal, van sprinkhanen tot muggen, wurmen en rare vruchtjes. Erg leuk om met een aap op je nek door de jungle te struinen ook.

Verder vullen we de dag met het geven van een bakje fruit (´s middags en ´s ochtends) of groente (´s avonds), schoonmaken van de kooien en het bouwen van nieuw speeltuig voor onze harige vrienden. Gelukkig hebben we ook een hangmat om zo af en toe even te relaxen. Het knutselen is een hele opgave omdat er vaak eerst wat jungle gekapt moet worden en het vrij warm is. Wat nog het lastigste is is dat de apen er constant met onze apparatuur vandoor gaan. Vooral Tano en George zijn bijzonder handig met de machete en de zaag dus daar kunnen we onze spullen vaak weer ophalen. George is de laatste tijd nogal een discussiepunt. Veruit onze favoriete aap, omdat hij behalve alles jat wat los en vast zit ook graag met ons speelt. Hij komt dan als een ware King Kong met zijn armen omhoog en zijn tanden ontbloot op je afgerent en springt dan op je. Hij bijt niet echt door gelukkig en na wat geworstel of rondgeslinger geeft hij het meestal op en jaagt hij vervolgens een van de andere apen het park door. Nadeel van George is dat hij zo af en toe een van de dames die op de puma´s past bijt. Dan gaat hij er helaas wel helemaal voor en er zijn al diverse meiden flink verwond door hem. Zijn straf word twee weken dag en nacht in een kooi, de dierenarts zei dat ie hiervoor ook mannen beet en dat twee weken opsluiting dat opgelost heeft. Zal wel een beetje saai worden, maar we hoeven in ieder geval wat minder op onze spullen te letten..:)

Gelukkig zijn er ook nog apen als Bilbo, met zijn 10 jaar en grijze kop de nestor van het gezelschap. Super vriendelijke aap, zolang je maar niet bang voor hem bent. Op zich nog best lastig want hij heeft enorme tanden.

Een beetje vertrouwen bij de apen is erg belangrijk want zo gauw ze merken dat je bang voor ze bent kunnen ze soms agressief worden. Gelukkig zijn ze nogal onder de indruk van grote mensen dus Leon , 1.90 en formaat Kiwi rugby speler, mijn partner voor de komende weken en ik hebben weinig te vrezen.