Hoi allemaal,

Hier dan het langverwachte stukje over mijn puma. Eerst even een korte introductie.

Mijn Puma heet Quirqui, hij is 3 jaar geleden naar het opvangkamp gekomen. Z´n moeder is neergeschoten door jagers en de jagers hebben hem op 2-jarige leeftijd naar de dierentuin gebracht. Hier zat hij 10 jaar in een veel te kleine kooi, werden stenen naar hem gegooid, en had de leeuw naast hem zat het op hem hem gemunt waardoor hij nu wat verwondingen aan zn oren heeft. Doordat hij slecht te eten kreeg, niet de juiste bouwstoffen, geen vitamines, konden z´n botten niet goed ontwikkelen, en heeft hij reuma gekregen. Dit is helaas niet meer te genezen.

Een erg zielig verhaal, en het is ook heel erg als je hem ziet lopen. Hij loopt helaas niet veel omdat dat hem te veel pijn doet. Maar als hij moet lopen, omdat hij bijvoorbeeld bang is, kan hij nog best hard gaan. ´s Ochtends miauwt hij altijd naar me, (klinkt een beetje als een schorre kat maar dan harder) omdat hij dan blij is om me te zien en hij zn kooi weer uit mag. Ik ga dan eerst even met hem spelen, omdat hij ´s ochtends altijd heel energiek is. Met de bal aan een touwtje is hij helemaal tevreden. Hij laat dan nog even zn grote bek door heel lang te gapen. Dan wordt je af en toe wel even bang, maar het is een heerlijk rustige puma. Je merkt echt dat hij aan je gewend raakt op een gegeven moment want dan wil hij je overal volgen. Gelukkig zit hij wel aan de riem dus ver komt hij niet. ´s Ochtends gaan we meestal even een rondje lopen, wat hij heerlijk vindt, zo in de vrije natuur. Meestal loopt hij wat meters en gaat dan weer even liggen, ik loop dan met zn bak water omdat hij anders geen drinken heeft. Is een heel gek idee, dat je een puma aan het uitlaten bent!

Hij heeft ook af en toe zn gekke buien. Hij heeft namelijk een schoenenfetish! Als mensen langs hem lopen probeert hij altijd de schoenen aan te raken! Erg grappig om te zien, want hij kijkt echt met vol verbazing. Ook lopen we soms naar de vogelkooien toe, de papegaaien maken dan een verschrikkelijke herrie maar hij lijkt daar niet echt van onder de indruk. In plaats daarvan gaat hij rustig op een lekker plekje zitten en schenkt er verder geen aandacht meer aan. Hij heeft ook een prachtige uitdrukking op zn gezicht. Ook al kan hij niet zo goed meer lopen, hij straalt nog steeds uit dat hij de koning van de jungle is en wil helemaal geen medelijden.

Van de week is Animalplanet nog langsgeweest voor een stukje documentaire over het park, en ze hebben mij nog geinterviewd dus we worden beroemd. Ze zeiden dat het rond 12 augustus uitgezonden zou worden. Hij heeft nog 1 keer met iemand willen spelen, ook al leek dat er niet echt op. Hij pakte namelijk met beide klauwen het been van een tiener vast en begon die heerlijk te likken. Toen hij op een gegeven moment zn tanden om het been hadden gezet ben ik er maar even tussengesprongen. Dat ging maar net goed!

Hij heeft het hier in ieder geval heerlijk naar zn zin, net als alle andere dieren hier. Het park leeft eigenlijk alleen maar van de bijdrage die de vrijwilligers moeten betalen omdat de regering ze geen geld geeft. Erg jammer dat ze hier zo verschrikkelijk met de dieren omgaan en dat er zulke parken moeten bestaan.

Ik heb nu 2 weken met Quirqui gewerkt en ga nu 2 weken met de apen in het apenpark werken. Lijkt me ook erg leuk, maar zal wel een stuk zwaarder zijn, maar met deze dieren kan je wel knuffelen!