Hallo allemaal!<\/p>\n
De laatste keer dat ik een stukje schreef zouden we naar Russel gaan. Russel is een heel klein dorpje waar in de winter\/lente echt helemaal niets te doen is. Er staan wel leuke huisjes met mooie veranda’s maar dat is het eigenlijk wel. In de zomer moet het hier echt hartstikke druk zijn. We moesten met een pontje over, dat was in ieder geval wel de moeite waard, omdat je dan zo alle kleine eilandjes ziet liggen. <\/p>\n
<\/p>\n
Daarvoor zijn we nog naar Waitaingi geweest. Dit was de plaats waar het verdrag tussen de Engelsen en de Maori (oorspronkelijke bewoners van Nieuw Zeeland) is getekend. Dit was eerst de residentie van een Engelsman die in contact probeerde te komen met de Maori. Het zag er dus ook allemaal super Engels uit. <\/p>\n
De volgende dag zijn we doorgereden naar Ahipara in het noorden. Een heel klein dorpje die aan de westkust ligt. Hier wilden we gaan duinsurfen, dat leek ons echt super! Maar op de weg ernaartoe hadden we echt verschrikkelijk slecht weer. Heel veel wind en regen! Toen we bij de camping aankwamen was het uiteindelijk een beetje droog. We hebben toen wat foto’s gemaakt van het strand en zijn toen snel weer in de bus gekropen, veel te koud!! <\/p>\n
<\/p>\n
De volgende dag wilde we verder rijden maar het weer werd alleen maar slechter. De campingeigenaren waren zelf nog even naar de stad geweest, maar ze waren onderweg allemaal omgevallen bomen tegengekomen! No-way dat ik met dit weer ga rijden! We hebben toen de hele dag op de camping gezeten. Erg saai, want er was verder niemand. Een beetje getafeltennist en tv gekeken.<\/p>\n
De dag erna zijn we uiteindelijk vertrokken. We moesten nog het water oversteken met een pont. De schipper was Nederlander. Dat was wel erg grappig. Ook al een man met baard, echt wat je verwacht als je het over een verweerde schipper hebt;) Hij was het Nederlands alleen een beetje verleerd, dus af en toe kwamen er nog wat Engels woorden tussendoor. De pont voer gelukkig wel, want het waaide eigenlijk nog steeds heel erg hard. De rest van de weg ging goed, Dennis heeft heerlijk genoten van alle uitzichten:) We zijn in Dargaville gestopt waar niet zo veel te doen was.<\/p>\n
De volgende dag zijn we dan ook meteen doorgereden naar Thames. Dit was wel een leuk plaatsje. We hebben hier een hele leuke wandeling gemaakt. De eerste in Nieuw Zeeland eigenlijk! Het eerste gedeelte ging gewoon steil omhoog met af en toe een uitzichtspunt op de baai. Daarna ging het naar beneden langs een riviertje, uiteindelijk moesten we zigzaggend over rotsen het riviertje oversteken. Wat een uitdaging! De stenen waren behoorlijk glad, en we hebben wel wat glijpartijen gehad maar niets ernstigs. <\/p>\n
<\/p>\n
De volgende dag zijn we naar de garage geweest met de auto om de wielen uit te laten lijnen. En hij rijd nu weer als een zonnetje:) We gingen eigenlijk een beetje laat weg, maar we wilden tot aan Roturua komen. In mijn tempo gaat het nog niet zo hard, dus we kwamen eigenlijk aan toen het net donker was. In het donker door de bergen rijden is dan ook wel weer spannend! Roturua staat bekend om zijn thermale activiteit in de grond. Die thermale activiteit stinkt alleen heel erg. Soms is het zo erg dat het lijkt op rioollucht:) Maar ze zeggen dat de lucht niet slecht is voor de gezondheid? Op de camping waar we nu op staan, komt op sommige plekken gewoon borrelend water en stoom uit de grond omdat de aarde zo heet is. Gelukkig staat dat wel aangegeven, anders kan het je behoorlijk heet worden onder de voeten! Ook hebben we op de camping een thermaal zwembad, ik denk dat we daar vanavond nog even in gaan duiken:) De enige kamping met verwarmde kampeerplaatsen trouwens, maar daar hebben we met de bus niet zoveel aan. Vandaag zijn we naar Te Wahakarewarewatanga o te Ope Taua a Wahiao, wat de vertaald vanuit het Maori betekent : Het samenkomen van de oorlogspartij van Wahiao. Dit is een Maori dorp die gebruik maakt van de thermale wateren. Ze stomen het eten boven de grond. Ze zetten het er dan een uur of 3 op en dan is het klaar! Ook kunnen ze heerlijk badderen in de baden die gemiddeld een temperatuur hebben van 35 graden! Af en toe wat modder op je gezicht om je huid te reinigen, wat een leven! <\/p>\n
<\/p>\n
We kregen een gids die ons rondleidde door het dorp, dat was behoorlijk interressant. Hij vertelde over hoe de Maori cultuur in elkaar zat. Ze geloven dat moeder aarde en vader lucht altijd samen waren, en er geen licht tussen hun in kon komen. Ze kregen verschillende kinderen. De kinderen wilden niet meer in duisternis leven, uiteindelijk besloten ze om hun ouders te scheiden. Dit deden de ouders niet uit vrije wil, dus ze moesten iets anders proberen. Ieder kind probeerde het maar het lukte niet. De laatste zoon (god van het bos) drukte zijn schouders tegen de grond en zijn voeten tegen de lucht. En toen was er licht! Weer een andere manier dan de evolutie-theorie:) <\/p>\n
Je kon ook je gezicht boven de baden houden, en dan had je zo weer een zacht huidje! Ook hadden we uitzicht op geisers, die zo eens in de zoveel minuten wat water omhoogspoot. Zo moet het er ook in IJsland uitzien denk ik. Wel bijzonder om te zien.<\/p>\n
Morgen gaan we mountainbiken, Dennis zeurt m’n oren van mijn hoofd, of we nu eindelijk eens een keer gaan mountainbiken! Maar morgen gaat het gebeuren. Voor de mountainbikevriendjes: Volgend jaar wordt hier het wereldkampioenschap gehouden, dus genoeg routes, en genoeg uitdaging:)<\/p>\n
Liefs Ramona en Dennis<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hallo allemaal! De laatste keer dat ik een stukje schreef zouden we naar Russel gaan. Russel is een heel klein dorpje waar in de winter\/lente echt helemaal niets te doen is. Er staan wel leuke huisjes met mooie veranda’s maar … Continue reading