Het minibusje waar we in vervoerd werden naar the Perhentian Islands werd behoorlijk volgepropt met bagage en mensen. We zaten er met z’n achten in, plus bagage. Iedereen zat bijna met z’n knieen in z’n nek, en dat 5 uur lang. Heerlijk:) Maar goed we hebben het overleefd. We hadden in The Cameron Highlands al een reservering gemaakt voor de boot en het hostel. Dus dat was alvast geregeld. De boottocht was in ieder geval al super, helderblauw tot turquoise water. En natuurlijk de witte stranden. Wow, echt een plaatje. Het hostel was van houten palen gemaakt. Je kon vanaf het strand zo snorkelend het rif op. Op het strand waren hangmatten en bij het restaurant kon je heerlijke milkshakes bestellen.

We sliepen in een boomhut. Dat was een avontuur zeg!

2 Ladders op voordat je boven was. Je moest wel oppassen of de civetkat niet tussen je benen liep of de leguaan van 1 meter niet op het balkon zat! De hut was heel klein, en als je naar de wc toe moest moest je weer 2 ladders naar beneden.

Maar dit was echt heel erg leuk. En dat voor € 5 per nacht? Op een nacht heeft het ook heel erg geonweerd ik moest toen net weer naar de WC! Toen ik weer boven was, begon de boomhut een beetje te schudden. Help!!! Na een paar grote klappen renden gillend naar beneden:) Dat was behoorlijk schrikken zo om 02.00 uur ‘s nachts. Er waren nog een paar Chinezen op hun balkon aan het drinken en van hen hebben we een heerlijk koud blikje bier gekregen. Dat hadden we wel nodig. Smaakt alleen een beetje gek, net alsof je ‘s ochtends aan het bier zit:) Na een uurtje was het weer rustig, en zijn we weer naar onze boomhut gegaan. De rest van de nacht heerlijk geslapen.

Het plan was om een duikcursus te doen, zodat ik hiermee later ook in Australie kan duiken op het Great Barrier Reef. Peer en Gerdien wilden dit ook. We moesten dan wel een versnelde cursus doen, anders redden we het niet op tijd voordat Peer en Gerdien weer weg gingen. Dennis deed niet mee, omdat hij al eerder geprobeerd had een duikcursus te doen. Maar toen lukte het niet echt om zijn oren te klaren als hij dieper ging. Dus hij ging lekker in de hangmat liggen. Terwijl wij alvast hoofdstuk 1 en 2 (ongeveer 100 blz) moesten leren van de duikcursus. Noem je dat relaxen? Tot diep in de nacht zitten leren om het op tijd af te krijgen en de volgende dag konden we al om 08.30 uur aantreden
Een dag uit het leven van de Duikmasters:)
08.30 Video kijken en tegelijkertijd proberen je ontbijt naar binnen te krijgen.
09.30 Theorie, hoe zet ik mn duikpak in elkaar, wat gebeurt er als je duikt bla, bla, bla.
10.30 Duikpak in elkaar zetten, Ramona had wat moeite met de duikflessen open te draaien, spinazie voor
ontbijt de volgende keer.
10.45 Nog even snel naar de WC want als je je pak aanhebt is dat nogal lastig.
10.55 Pak aan, jeetje dat zit strak, duikfles op je rug en naar de boot.
11.15 Duikles: masker vollaten lopen met water en daarna leegblazen met je neus, je ademapparaat uit je mond
halen en er weer in doen zonder dat je je adem inhoudt (belletjes blazen), je ademapparaat zoeken als hij
uit je mond is gevallen enzovoorts.
12.00 Snel lunchen en nog wat in je boek lezen, naar de WC.
13.00 Theorie hoe werkt je duikpak, hoe blijf je op dezelfde hoogte in het water.
14.00 Duikpak weer aan, duikflessen installeren, alles aan en weer op naar de boot.
15.00 Achterwaartse koprol in het water en weer oefeningen doen.
16.30 Lege duikflessen terug naar duikschool brengen.
17.00 Terug bij D’ Lagoon onze accommodatie.

En dan nu een dag uit het leven van hangmat-Dennis
08.00 grrrr, wekker van Ramona gaat, ik draai me nog even om.
09.00 Mmm, honger op naar de scrambled eggs met een pannekoek.
10.00 Snorkelen
11.00 Welk boek zal ik vandaag gaan lezen?
12.00 In slaap gevallen in de hangmat, Ramona maakt hem wakker (“snel ik moet binnen een uur lunchen”)
Hamburger met patat gegeten en een bananenmilkshake
13.00 Ramona uitgezwaaid, snorkelen
14.00 Middagdutje
15.00 snorkelen en een ananaspannekoek gegeten
16.00 tweede middagdutje
17.00 Ramona moet hem weer wakker maken, wil douchen en heeft heel erge honger:)

‘s Avonds moesten we leren, gezellig was het dus niet echt. Gelukkig konden we wel met z’n allen eten. En zo ging het dus 4 dagen achter elkaar.

In de eerste les bleek dat ik niet zo snel mee kon komen als Peer en Gerdien dus ik werd in een andere klas geplaatst. Ik had ook wat minder haast 🙂 Ik werd vooral heel erg paniekerig toen ik m’n masker vol moest laten lopen met water, omdat ik nog niet echt gewend was om onder water adem te halen. Ik ging door mijn neus adem halen, als dan je masker vol zit wordt alles even lekker schoongespoeld, en dat is geen prettig gevoel. In het andere klasje ging het later prima, ik moest gewoon even wennen. Later bleek dat Peer en Gerdien helemaal niet zo hadden hoeven haasten, en dat ze het gewoon in de normale tijd konden doen. Dat was wel jammer, anders had ik de cursus met hun samen kunnen doen. Gelukkig zijn we alledrie geslaagd! Daar ben ik wel heel blij om, ik heb nog een gedachte gehad dat ik het niet zou gaan halen. Maar uiteindelijk lukte het toch wel.

Verder heeft Dennis dus veel gesnorkeld en milkshakes gedronken. Hij heeft trouwens wel een Black tip reef shark gezien op 1 meter afstand met een lengte van 2 meter. Behoorlijk indrukwekkend. Hij moest wel een mantra in z’n hoofd zetten: dit zijn vriendelijke haaien, ze doen niks:) Ik heb nog een schildpad gezien, en ze bewegen echt zoals in de film Finding Nemo, heel sloom, ik dacht nog bijna dat hij “Hey dude” tegen me zei:) Dennis en ik hebben samen nog gesnorkeld en daar hebben we echt ontelbaar veel gekleurde visjes gespot en ook Nemo! Ze zitten echt in zo’ n anemoon (in het Engels is het echt moeilijk uit te spreken) en ze kijken dan schichtig om hun heen of ze er uit kunnen, en gaan dan snel weer in hun anemoon zitten. Ook heb ik nog een vis gezien die last had van territoriumdrift. Hij komt dan heel dicht bij je zwemmen en wilt dat je weggaat, hij zet dan een heel boos gezicht op, en hoopt dat we daar dan maar bang van worden:) Dat maakt natuurlijk niet zo veel indruk. Je kan hem zo wegslaan als je wilt. Doen we natuurlijk niet!

Peer en Gerdien gingen op zondag weg. Erg jammer, we hebben een superleuke tijd gehad, en lekker veel gelachen! In ieder geval bedankt voor de supergezellige tijd en de heerlijke fles wijn bij het English Teahouse. Nu moeten we met z’n tweetjes weer verder 🙂 Maar dat is ook hartstikke leuk hoor! Over een maand staan Ernst en Willeke op de stoep in Nieuw Zeeland.

Nu zitten we in Kota Bahru, in het Noorden van Maleisie. We willen nog een waterval gaan bekijken, maar we weten nog niet of ons dat nog gaat lukken. Daarna naar Singapore met de ” Jungletrein” en dan naar Nieuw Zeeland. Weer nieuwe avonturen beleven:)