Whakarewarewa Forest – met foto’s

Aaaahh. Eindelijk kan er gefietst worden ! Vandaag zijn we naar Whaka Forest gegaan, wat een klein stukje buiten Rotorua ligt. Een deel van het bos was afgezet als mountainbikegebied, een ongekende luxe. Er waren zo’n 10 routes uitgezet, allemaal over schitterende singletracks die al dan niet speciaal aangelegd waren. De routes gingen vooral door het bos met hier en daar een riviertje wat overgestoken moest worden. Veel korte klimmetjes en afdalingen met veel boomwortels.

Aangezien ik zelf een stevige jump bike had met een nogal beroerde voorvork waren de afdalingen nogal pijnlijk.. 🙂
Bij het verhuren zei ik al dat ik liever een wat stevigere fiets wilde hebben waar wat mee gesprongen kon worden, ervanuitgaande dat het vooral cross country gebeuren was hier. Niet dus, de zwarte routes waren heel technische afdalingen met diverse houten attracties tot en met drop offs van een meter of 3 en schansen van 1 a 2 meter hoog. Aai. Geen harnas aan, dus maar even voorzichtig aan gedaan. De wat subtielere routes hadden gelukkig ook mooie kombochten en wat kleinere sprongen waar ik me beter op kon vermaken.
De fietsen waren wel ok, Ramona had een full suspension K2 van een jaar of 10 oud leek het, maar die deed het nog wel goed, ikzelf had een Haro. De onderdelen waren niet echt bijzonder, schakelen ging vrij beroerd. Gelukkig maakten de routes het meer dan goed. Mochten we alle routes gereden hebben was er ook nog een andere kaart die een 4x zo groot gebied bestreek waarin ook vrij gefietst mocht worden en ook nog diverse trails waren geknutseld, waaronder meerdere wedstrijd downhillbanen. Je zou er bijna voor emigreren.. 🙂

lokaal talent

Uiteindelijk bijna 7 uur gefietst en alleen de eerste set routes gereden, tot de beentjes zeer deden. Super mooi weer ook, de hele dag zon voor de verandering. ‘s Avonds nog een uurtje gerelaxed in de hot mineral pool op de camping om de dag in stijl af te sluiten.

7 thoughts on “Whakarewarewa Forest – met foto’s”

  1. Ik vond het al zo’n stoere foto :-). Jezus hé, zeven uur gefietst! Kan me voorstellen dat je dan wel een warm bad nodig hebt zeg!

    Hier is het weer lekker regenachtig aan het worden, ook leuk natuurlijk ;-).

    Liefs,
    Wendy

  2. Pffff…. rondje Sgorrel is ook leuk hoor! :-b

    Gelukkig dan wel weer met een goeie Enduro van 3 jaartjes oud MET voorvering…. Hahahahaha!

    Leuk man, ben al na aan het denken over het mtb-weekje van volgend jaar….: Wales misschien?!

    Veel lol, weinig brokken verder!

    Peer

  3. Hallo jongelui,
    steeds als ik aan Dennis zijn ouders vraag hoe het met jullie is, verwijzen zij mij naar de webside, waarvan ik de naam steeds vergeet. Na weer een avondje voetbal (AZ en Heerenveen een ronde verder) op een druilerige avond (de herfst komt er aan) krijg ik eindelijk een helder moment eens persoonlijk mij op de hoogte te stellen van de ontwikkelingen. Ik krijg bijna de neiging op jullie logboek te kopieeren en onze Nederlandse avonturen te vertellen. Wat ziet dat er leuk uit….. complimenten, zo ver weg, prachtige dingen te bezichtigen en ook nog jullie avonturen als in een avonturenromen te verwoorden. Ga zo door, jullie hebben er een fan bij. groetjes van Ton en de rest van de IJsseldijkies.

  4. Hoi Ramona,

    Hier even een mailtje vanuit het reisbureau. Iedere week volg ik je avonturen en wat ik tot nu toe heb gelezen is het prachtig. Hier gaat alles zijn gangetje, vandaag nog een klant gehad die naar jou vroeg en helemaal verbaasd was dat je op wereldreis was. Ga zo door met de verhalen, het is echt hardstikke leuk om te lezen.

    Groetjes Maaike

  5. @#$%!,

    Wat ben ik stinkend jaloers op jullie, en straks ook op Willeke en Ernst. Dat jullie daar in het paradijs mogen vertoeven. Als ik daar zou zijn, zou ik meteen gaan twijfelen aan mijn niet-gelovige geest! Zo vrij als een kiwi moet je je daar voelen zou ik zeggen, of niet?
    Het doet me een beetje denken aan de schilderijen uit de Romantiek, die in ons Engelse literatuurboek prijkten, maar dan in superlatieve vorm. De natuur immens groots en onoverwinnelijk en de mens, als uiterste tegenpool, klein, zelfs nietig. Een soort deken van gerustellende eenzaamheid zou over me heen gedrapeerd worden door moeder natuur.

    Ik wil ook!

    Kaze

Comments are closed.