Hoi allemaal,

Na een tijdje niets meer van ons te laten horen, hier weer eens een berichtje! Vanuit La Paz zijn we per bus doorgereisd naar Copacobana. Een gezellig plaatsje, waar we een tripje over het Titicaca meer hebben gemaakt naar Isla del Sol. Hier is volgens de legende de eerste Inka geland.

We hadden (dachten we) een trip naar het noordelijke gedeelte en zuidelijke gedeelte geboekt. In het noorden is namelijk het meest te zien, en het zuiden is niet zo heel boeiend. Helaas toen we aankwamen bij de boot werd ons verteld dat we alleen het zuidelijke gedeelte konden zien 🙁 Evengoed wel heerlijk genoten van de boottocht op het hoogs bevaarbare en ik geloof ook het grootste meer van Zuid-Amerika. Behoorlijk indrukwekkend. Op Isla del Sol hebben we een beetje rondgelopen, heel leuk want alles was nog behoorlijk authenthiek. Er waren terrassen aangemaakt waar de boeren met ploegen en grote koeien het land bewerkten. Vaak werd ons de weg versperd door de ezels waarop behoorlijk wat spullen gepakt waren. De kinderen in de kleine dorpjes kwamen al meteen naar ons toegerend om te bedelen voor Bolivianos. Helaas waren ze wel al helemaal gewend aan de toeristen die het eiland bezochten. We konden geen ruines bezoeken omdat deze allemaal op het noordelijke gedeelte waren, zonde! Verder hebben we in Copacobana iedere dag verse forel gegeten! Als lunch en als diner, je moet er dan wel van profiteren natuurlijk. Tegenwoordig zijn we echte visliefhebbers, alleen verse vis hoor:) De laatste nacht hebben we in een superleuk hostel geslapen, we hadden een kamer met open haard zodat we ´s avonds lekker als opa en oma voor de open haard konden zitten. Het is hier namelijk nog steeds koud ´s avonds omdat we ons op grote hoogte bevinden.

Na Copacobana de bus gepakt naar Cusco, weer een grens verder in Peru. We kwamen ´s nachts aan maar gelukkig konden we snel een hostel vinden. Cusco is de stad waar de meeste Inka ruïnes te vinden zijn, het ligt nog steeds een beetje hoog, maar het is hier gelukkig niet al te koud. Het is een behoorlijk toeristenstadje omdat Machu Pichu hier ook vlakbij ligt. En waar veel toeristen zijn, valt veel geld te verdienen denken de meeste mensen hier. Je wordt hier ook constant op straat aangesproken: of je je schoenen wilt laten poetsen, kaarten wilt kopen, geld wilt geven aan een dove, film wilt kijken, wilt eten, massage wilt, gratis drankjes voor de discotheek wilt en noem maar op. Om gek van te worden. In het begin zeg je nog vriendelijk No gracias, senor, maar als ze dan nog niet willen luisteren dan moeten we gewoon maar doorlopen en niets zeggen. Een heel verschil met Bolivia waar het een stuk rustiger is en je helemaal niet wordt lastig gevallen. We hebben een leuk hostel die uitkijkt op de Plaza de Armas, een plein waar veel mooie cathedralen staan.

We hebben Leon en Vanessa (het Australisch-Nieuw Zeelands stel uit het vrijwilligerspark) ook weer ontmoet en we hebben lekker een nachtje met ze doorgehaald om alle verhalen te horen. Toen zij de inkatrail (hebben wij niet gedaan omdat dat al 6 maanden van te voren was volgeboekt omdat er tegenwoordig maar 400 personen per dag op de trail mogen) gingen doen hebben wij een paar daagjes in de heilige vallei rondgetourd. Hier hebben ze in Pisac en Ollantayantambo grote ruïnes van de Inka´s staan. Erg indrukwekkend, ze hadden een bijzondere manier van bouwen; zonder cement en met supergrote tot superkleine stenen. Ook verdwaalde je er makkelijk in en was het lastig om de weg weer terug te vinden.

Na Ollantaytambo zijn we met de trein naar Aguas Calientes (het plaatsje voor Machu Pichu) gegaan. Machu Pichu lag 400 meter hoger dan Auguas Calientes. We liepen omhoog omdat de bus omhoog 6 USD kost p.p. per enkele reis. Dat is hier al gauw een hostelovernachting en een diner totaal. Maar goed dat hebben we geweten. Dennis sprintte zoals gewoonlijk omhoog terwijl ik om de 3 bochten moest stoppen omdat m´n hart in m´n keel zat en m´n oren dicht zaten. Waar is die conditie nou? Na een uur en een kwartier waren we dan toch boven en werden we beloond op een mooi uitzicht over Machu Picchu.

We hadden er al veel foto´s van gezien, maar dat stelt niets voor als je het in het echt ziet. Zo groot en zo overweldigend! Terwijl ik lekker aan het uitrusten was (had een rooie kop, net alsof ik een uur gespind had), sprintte Dennis nog even de berg op die uitkijkt over Machu Picchu. Daarna hebben we hier lekker rondgewandeld. Tot een uur of 4 hebben we ons vermaakt met de uitzichten die je vanaf verschillende punten hebt.

Daarna weer terug naar Aguas Calientes (ja, per voet) en lekker gedouched en gegeten.