Hallo allemaal,

En hier weer een berichtje van ons. Vanuit Barichara zijn we met de nachtbus naar Santa Marta gegaan. Wat een hel die nachtbus, te weinig beenruimte en de airco op -10! We kwamen met kippenvel aan in Santa Marta om er toen achter te komen dat het daar zo´n 30 graden warmer was, en we eigenlijk toch niet in Santa Marta waren afgezet, maar een half uur daarvandaan. Dit terwijl op het buskaartje toch echt Santa Marta stond (hadden ze helaas wel afgepakt in de bus bij de controle). Dus we stonden daar om 7 uur ‘s ochtends, half slaperig en duizelig van de hitte. Gelukkig konden we een busje en taxi pakken (wederom met de tassen op het dak) naar Taganga. Hier hadden we een hotel gereserveerd waar Lindo ook had gelogeerd. Taganga is een vissersplaatsje dat inmiddels behoorlijk is overgenomen door de backpackers wat het een wat laid back gevoel geeft (inclusief onze vriend Bob Marley op de achtergrond).

Wij dachten leuk! Maar toch hadden we er ook een ander gevoel bij. Laat ik zeggen ik was blij dat we niet in een hostel sliepen maar in een leuk hotel. Dit was vlakbij het strand met een zeer vriendelijke eigenaresse van 70 en 2 neefjes die zich voor ons in het zweet werkten door onze rugtassen 2 trappen omhoog te slepen in 35 graden! De backpackers keken maar een beetje langs je heen alsof je niet bestond, in tegenstelling tot de Colombianos: wat ben ik blij dat we een beetje Spaans spreken! Maar daarbij komt dan ook meteen het vraagstuk: waren we zelf niet ook nog 3 jaar geleden van die backpackers die zo goedkoop mogelijk alles wilden regelen en die streng waren voor de mensen van dat land omdat we anders bang waren dat we belazerd werden? Maar we stonden wel open voor de andere reizigers en hadden vaak leuk contact. Maar op een of andere manier lijkt dat hier niet zo te werken? Natuurlijk hebben we nu wat meer te besteden en ik moet zeggen dat werkt behoorlijk bevrijdend, niet telkens hoeven te beknibbelen over een drankje, taxiritje of hostel omdat je anders over je dagbudget. Natuurlijk moet je je niet laten belazeren waar je bij staat, of zomaar al je geld gaan uitgeven aan allemaal luxe dingen. Met een beetje afzien maak je vaak wel het meeste mee (bijvoorbeeld: als je de taxi pakt is het heel makkelijk, maar als je de bus pakt moeten de kippen op het dak, komen er om de 5 minuten mensen in de bus om eten te verkopen, kom je op de verkeerde plek en moet je nog 10 minuten met je rugzak op = veel interessanter). Dus we zijn nu een beetje op de backpackers de luxe tour vind ik zelf, het is hier veel te heet om je druk te maken:) Dus hostel met alleen een fan?

liever met airco.. 🙂

In het plaatsje konden we heerlijk vis eten en lekker badderen aan het strand, maar we we waren nog behoorlijk verbrand van de Amazone dus we hebben niet zo heel vaak aan het strand gezeten. In het kader van onze backpacker de Luxe tour hadden we geen zin om het openbaar vervoer te regelen naar Parque Nacional Tayrona, dus boekten we een dagtour met gids die ons door het park leidde. Het park ligt aan de kust en heeft supermooie stranden en jungle met aapjes, vogels en sprinkhanen. Ideale combinatie dus voor ons. Om bij het mooiste strand te komen moest je alleen wel een uur door de jungle lopen, dus dat was behoorlijk zweten, maar dit was het helemaal waard! Kijk maar:

Vanuit Taganga hebben we de bus gepakt naar Cartagena. We hebben een heerlijk hotel in het midden van de stad, vanwaaruit we zo deze verschrikkelijk mooie stad kunnen bekijken.

Hier zijn we gisteravond aangekomen en we hebben een mooie wandeling gemaakt over de muur. Vandaag en morgen gaan we hier ook lekker wandelen en kijken en daarna rustig aan weer terug naar Bogota via Medellin en Manizales.