Hallo allemaal,

Zoals jullie hieronder hebben kunnen lezen, zijn we dus een tijdje in de jungle geweest. Behoorlijk afzien! In Camp 5 bij de Pinnacles moesten we dus ons eigen eten meenemen. Maar je moest nog een stuk wandelen, dus wij hadden maar zo licht mogelijk gepakt. Met het gevolg dat we na de wandelingen behoorlijke trek hadden. Maar we moesten wachten tot we konden koken:( Dennis is ook al behoorlijk afgevallen, maar dat gaat hier op het vasteland weer helemaal goed komen met alle gouden M’s in de buurt. We sliepen in een open hok op een matje. Gelukkig konden we wel gewoon douchen.

Na de Pinnacles-trail met behoorlijke spierpijn het vliegtuigje ingestapt en doorgevlogen naar Kota Kinabalu. Daar een nachtje geslapen en de volgende dag met de bus naar Sandakan gegaan. We hadden al van verschillende mensen gehoord over het Uncle Tan Wildlifecamp. Je kon hier in basic-hutjes slapen en zelfs olifanten zien! Dat willen we meemaken! De volgende dag ons ingeschreven en meteen meegegaan. We moesten eerst over een behoorlijk hobbelig stuk weg met een mini-busje naar een steiger. Dit stuk ging langs allemaal palmolie plantages, behoorlijk treurig om te zien, maar daarover verteld Dennis binnenkort wat meer. Bij de steiger aangekomen mochten we in de boot stappen.

We kwamen net de hoek om en daar zagen we al de eerste makaakaapjes en krokodillen! Spannend! Echt super om die beestjes in het wild te zien.Later kwamen we ook zelfs neusaapen tegen. Dat zijn echt heel aparte beesten. Heel groot, en dan vooral een hele grote neus. Ze noemen deze aap ook de Orang Belanda. Orang betekend mens en Belanda Nederland. Er zijn verschillende verklaringen voor deze naam. De ene persoon vertelde ons dat toen de Hollanders Maleisie aandeden, ze deze heel erg op de neusaap vonden lijken. Rood haar, groot en grote neuzen! Lekker dan! Mooi compliment. Een andere meneer was iets genuanceerder, volgens hem noemde ze de neusaap zo omdat deze aap op een mens lijkt maar ook heel veel menselijke acties kan doen, werktuigen gebruiken enzovoorts. En de moderne ontwikkeling kwam destijds uit Nederland en andere Westerse landen. Dus vandaar. Maar ik denk dat deze meneer het ons niet meteen zo recht in ons gezicht wilde zeggen, het is toch niet een hele vleiende naam:) . Verder nog een soort toekans gezien en een soort van hele grote leguanen. Aangekomen in het kamp, was het inderdaad heel erg basic. Douchen kon je door middel van rivierwater over je hoofd te gooien in een hokje. Het toilet was gewoon een gat in de grond. Ook hier sliepen we in een hokje met muskietennet op een matrasje. Het eten was deze keer wel goed verzorgd. Maar al die rijst wordt je hier wel snel zat hoor:) Ik verlang wel weer eens een keer naar een lekkere pasta. ‘s Avonds gingen we een riviersafari doen in het donker, we zagen behoorlijk veel krokodillen! Helaas geen ander groot wild. Alweer een nachtje in de jungle geslapen, we gaan al die geluidjes zometeen nog missen. ‘s Ochtends vroeg eruit 06.00 uur voor de ochtend riviersafari, niet echt veel bijzonders gezien. Daarna ontbeten en een ochtendsafari tocht gelopen. We liepen met een jonge gids mee. Hij was het allemaal nog een beetje aan het leren, zijn baas liep achter hem mee. Af en toe moest hij nog even bevestiging krijgen van hem, of was hij in de war met de naam van het beestje. Wel pittig. Hij wilde ons ook de Orang Oetangs laten zien, dus we liepen iets van het pad af. Maar helaas niet gespot. Wel een superklein kikkertje.

‘s Middags een beetje gerelaxed en mn dagboek geprobeerd bij te werken. We reizen in zo’n snel tempo dat ik het bijna niet meer kan bijhouden. Maar daar hadden we nu de hele middag voor. Dacht ik! Dennis en Peer wilden wel heel graag nog een Orang Oetang zien, dus ze liepen met de baas van het kamp mee. Ik dacht nog, ik blijf hier nog wel even zitten, maar op het laatste moment bedacht ik me nog even snel! Wat een mazzel, na een half uurtje afgebroken takjes en verse bladeren zoeken, hadden we ze dan toch gevonden. Helemaal bovenin de boomtoppen zaten 2 Orang Oetangs met baby!

We hadden verschrikkelijke mazzel want naast deze boomtoppen stond een uitzichttoren zodat we heel dichtbij ze konden komen. Heel erg mooi! Toen we dichter bijkwamen, begonnen ze ineens allemaal takken uit de boom te gooien, ze probeerden op ons te mikken. Maar dat was niet gelukt anders kon het nog wel eens verkeerd aflopen. Soms kwamen er echt dikke takken naar beneden. Ze begonnen ook te blazen. Logisch, zou ik ook doen als er iemand te dicht bij m’n kind komt:) Later ging de vader weg en konden we de moeder met het babietje heel goed zien. Helaas had ik m’n digitale camera niet mee, dus geen foto’s hiervan op de site. Balen. Dennis heeft wel hele mooie foto’s kunnen schieten. Maar net toen de Orang Oetang op 5 meter afstand was, was z’n rolletje op:( Hij zit er nu sterk aan te denken om dan toch maar die digitale spiegelreflexcamera te kopen:) We hebben er wel een uur gestaan denk ik, echt super. Missie geslaagd!

Daarna de middagriviersafari gedaan, maar eigenlijk maakte dit al niet meer zoveel indruk op ons. s’avonds de nachtjungletrekking gedaan. Superlachen. Met rubberlaarzen die voor mij te groot waren en voor Dennis veel te klein met je zaklamp in de modder ploeteren. Soms zakte je wel tot aan de rand van je laars weg in de modder. De geluiden die er bij hoorden kan ik je helaas niet laten horen, maar waarschijnlijk kan je je er wel iets bij voor stellen. We hadden behoorlijk de slappe lach! Het was ook erg spannend. We hebben een tarantula gezien! Een hele harige grote spin. Die wil je niet in je bed terugvinden:)

De volgende dag teruggegaan naar de luchthaven. Dennis en Peer hebben hier in de buurt nog een War Memorial bezocht. Tijdens de tweede wereldoorlog zaten hier de Japanners met 2400 Australische en Britse krijgsgevangenen. Toen de geallieerden dichter bij het kamp kwamen, hebben ze tijdens de dodenmarsen dit verplaats van Sandakan naar Ranau 260 km door de bergen. De krijgsgevangenen waren behoorlijk zwak en ziek, en konden het niet altijd opbrengen om te lopen. Als ze neervielen werden ze doodgeschoten. Van de 2400 gevangenen zijn er uiteindelijk 6 ontsnapt, en zij hebben ook als enige dit kamp overleefd. Behoorlijk indrukwekkend in ieder geval.

Nu zitten we in Kuala Lumpur. Weer een omschakeling van jungle naar drukke stad. Maar ook wel weer leuk, kunnen we alle mailtjes weer lezen. Het plan is om morgen verder te gaan naar the Cameron Highlands en daarna lekker met ons gat op het strand te gaan zitten op de Perhentian Islands. Daar ben ik wel weer aan toe. De afgelopen dagen waren behoorlijk druk met reizen en dingen regelen, zijn wel weer toe aan wat rust tijdens onze reis. Tot snel weer!