Vanuit Napier zijn we doorgereisd naar Lake Taupo. Dit is het grootste meer van Nieuw Zeeland. Eindelijk eens een weg waar ik in de vijfde versnelling kon rijden en uit kon testen hoe hard de bus eigenlijk kan. Je mag hier 100 km/ph rijden, maar onze bus kon wel 120 en misschien nog wel harder maar dat durfde ik niet. De weg was dus heel vlak en geen enkele bocht dus binnen no-time zaten we in Taupo. We hebben lekker op een terrasje heerlijk gelunched en later hebben we wat foto’s gemaakt van de ondergaande zon, echt heel mooi.

We hebben ons deze dag ook ingeschreven voor de Tongariro Crossing. Een dagloop van 17 km waar je tussen de bergen loopt. Hier zijn een aantal Mordor scenes van deel 3 van The Lord Of The Rings opgenomen. Waarbij Frodo en Sam de ring in Mount Doom moeten gooien om Sauron uit te schakelen.

De volgende dag was het dan zover. Heel vroeg eruit: 05.00 uur, en dan op naar de bus die ons naar het beginpunt zou brengen. We hadden de dag ervoor nog even snel een warme muts gekocht omdat het behoorlijk koud kon zijn bovenop de berg. We zaten in de bus met verschillende andere backpackers die in hostels sliepen, ze hadden niet echt goede wandelkleren aan. Sommige zagen er echt belachelijk uit. Een meisje had een soort van sportieve korte broek aan met daaronder een maillot! En een jongen had z’n broek tot op z’n knieeen opgehezen en z’n sokken omhooggetrokken tot aan z’n knieen. Hij deed me behoorlijk denken aan die man van die reclame: heeeee biertje:) Maar goed die zitten er ook tussen. Het eerste stuk was makkelijk, gewoon een beetje vlak met af en toe wat stenen. Daarna kregen we de Devils’ Staircase, nou hij was echt duivels. Het herinnerde me aan het stuk in de film dat Frodo, Sam en Gollum omhoog klimmen naar die giftige spin. Zo steil was het bijna. We kwamen uit op een vlakte waar een heleboel sneeuw lag. Ik had echt m’n zonnebril nodig omdat het gewoon pijn deed aan je ogen! Naast ons lag Mount Doom (met sneeuw deze keer), helaas konden we niet op en neer omdat we daarvoor te weinig tijd hadden.

Onder ons lag een maanlandschap, waar ik meende wat Orcs te zien marcheren:) Zo hoog in de bergen was echt fantastisch. We liepen eerst in de wolken dus we konden niet zoveel zien van de bergen, maar later trokken de wolken weg en was er een superheldere lucht en lagen onder ons de wolken:) We moesten we ook echt over een kraterrand lopen, dat was wel even spannend omdat er best veel wind stond en je aan iedere kant dus een groot gapend gat had. Toen kwamen we uit bij een berg waar geen sneeuw op lag, en hier kon je heerlijk lunchen omdat de grond warm was, en je zo dus een heerlijk warme kont kreeg:)

Dat was wel hard nodig want de kou voelde je echt door alles heen snijden. De weg naar beneden vanaf de berg was ook behoorlijk spannend omdat het eigenlijk allemaal warm zand was met wat lavastenen. Als je je snowboard mee had kon je gewoon glijdend naar beneden. Dennis deed dat dan ook gewoon op z’n schoenen, maar ik was wat voorzichtiger en ging maar stapje voor stapje. Het laatste stuk was wat door de sneeuw ploeteren en toen alles naar beneden. Behoorlijk inspannend voor je knieeen en er kwam maar geen einde aan! Dit stuk was ook het minst inspirerend, dus je liep maar door. Maar uiteindelijk hebben we het toch gered!

‘s Avonds hebben we heerlijk in de mineraalbaden gezeten naast onze camping. Het was gewoon 40 graden, zo heet dat er gewoon kippevel op je armen kwam te staan:) Heerlijk!