De volgende dag zijn we doorgereden naar de neef van mijn vader die een Fresiakwekerij heeft. Wat een ruimte hier zeg!

Heel mooi huis, en een hele lieve hond die dol is op gezelligheid:) Hier hebben we de bus geparkeerd en hebben er een paar gezellige daagjes van gemaakt. De eerste dag hebben we gekeken naar een voetbalwedstrijd van het zoontje van Ton. Daarna zijn we doorgereden naar vrienden van Ton die ook Nederlands waren en die al een tijdje in Nieuw Zeeland woonden. Ze hadden een huis met zwembad met veel grond en uitzicht op de bergen! We raakten een beetje aan de praat met het 14 jarige zoontje Jasper. Hij was helemaal weg van Pighunting! De vrouw van Ton (Chris) en het andere zoontje Michael waren op varkensjacht in het oosten van Nieuw Zeeland. Jasper was erg jaloers want hij wilde dat ook weer graag doen. Het gaat als volgt: Eerst rijd je met de auto zo ver mogelijk de bush in met de hond op de motorkap. Als de hond gaat blaffen, ruikt hij wilde zwijnen! De jagers gaan dan als een gek de hond achterna. De hond gaat niet over de gebruikelijke paden maar dus kris kras door alle bosjes heen! Je wordt er dus behoorlijk smerig van. De hond houdt dan het varken vast terwijl de jagers het varken doden. Brrrrr. En s’avonds eet je dan varken! Ton zei dat het niet echt als varken smaakt zoals je het in Nederland krijgt maar het proeft meer naar biefstuk. Omdat de varkens niet worden vetgemest en veel rondrennen, zit er ook niet zo veel vet aan. Een echte delicatesse!

Jasper liet ons zijn fotoboek zien. Op een bladzijde stond hij ook op de foto met een geit, en daarbij stond: Mijn eerste geit. Ik dacht dat dit als eerste huisdier bedoeld was, helaas niet! De eerste geit die hij geschoten had. Op z’n kamer hing ook het vel van die geit. Hij had ook een hert gedood! Het gewei hiervan hing ook aan de muur. Getverdemme. Het werd me wel duidelijk dat het hier een hele normale bezigheid was. Jasper liet ons ook een tijdschrift zien die helemaal gespecialiseerd was in pighunting. De mannen die in dit tijdschrift stonden zagen er behoorlijk gevaarlijk uit. Heel erg groot en log met kale koppen. Die wil je niet in het bos tegen komen!

In Nederland is het absoluut not done om op dieren te jagen maar hier hebben ze er genoeg van en is het vooral voor eigen gebruik. Ze vonden het ook heel gek dat wij er niet echt van gecharmeerd waren, dat was wel grappig.

Wat we ook hebben gezien was het vissen op Whitebait. Een hele kleine vissoort van ongeveer 1 cm groot die doorzichtig is. Je kan hier op vangen aan het begin van de rivier en soms duurt het wel uren voordat je 3 visjes hebt. Hier maken ze dan een omelet van, die echt heerlijk moet smaken. Als je het in een restaurant ook eet is het echt heel duur!

Vandaag zitten we alweer op het zuidereiland en morgen gaan we met Ernst en Willeke de Abel Tasmantrekking doen. Een hele mooie trekking langs verschillende baaien van 4 dagen. Hopen dat het weer een beetje mee zit, maar op dit moment ziet het er goed uit!