Vanuit Abel Tasman zijn we doorgereden naar de vorige camping en hebben daar heerlijk gedoucht en geschrobt:) Kleren gewassen en een heerlijk relax avondje gehouden:) De volgende dag zijn we doorgereden naar Renwick (vlakbij Blenheim) waar heel veel wijnboerderijen vlak bij elkaar liggen. Dus wel op fietsafstand!
Hier hebben we fietsen gehuurd en lekker teut alle wijnboerderijen afgegaan. Ze hadden hier vooral veel witte wijnen waar ik en Dennis niet echt liefhebbers van zijn. Het was evengoed leuk om te proeven:) Geen lekkere fles gescoord. De laatste wijnboerderij had wel veel rode wijnen. In ons boekje stond dat ze tot 17.00 uur open waren. Toen wij om 16.15 uur aankwamen bleek dat dat verkeerd stond! Om 16.00 uur gingen ze al dicht. Verdorie! En daar hadden we ons nog het meest op verheugd! Helaas wilden ze ook geen uitzondering maken, ook al deed Dennis nog z’n best. ‘s Avonds hebben we toen nog maar een fles rode wijn uit de supermarkt gehaald met lekkere kaasjes en worstjes om het nog een beetje goed te maken.
De volgende dag zijn we doorgereden naar Kaikoura. Dit dorpje staat bekend om zijn walvisspotting en dolfijnen zwemmen. Toen we naar het dorpje toereden zagen we op een rots een hele kolonie zeehonden zitten! We hebben snel de auto geparkeerd, en konden heel vlakbij de zeehonden komen om close-up foto’s te maken! Echt super! Ze lagen heerlijk te relaxen in de zon!
We hebben meteen dezelfde dag een walvissentocht gemaakt. We gingen met de boot zoeken naar de walvissen. Ze hadden bepaalde sensoren waarmee ze ze konden horen. En ondertussen kregen we een heel vermakelijk praatje over het hoe en wat van de walvissen. Op een gegeven moment hadden de spotters er 2 gezien. We moesten toen heel snel uit onze stoel om te kijken naar de walvis! Echt supergrappig om te zien. Toen stonden we met z’n twintigen op het dek om de walvis te bekijken. Het was echt een mooi gezicht, en je kon ook het geluid horen van de walvis. Het klonk een beetje als een Orca geluid, een beetje klakkend. Een walvis komt altijd een paar minuten boven water om op adem te komen, voordat hij zich weer naar 2000 meter diepte laat zakken. Je ziet hem dan ook water spuiten en op een gegeven moment gaat hij duiken en dan zie je alleen z’n staart nog maar.
Jammer is wel dat je vanaf de boot niet kan zien hoe groot hij werkelijk is. Vanuit de helicopter kan dat wel, maar ik denk dat je dan het niet zo goed meemaakt als op het water. Echt een superervaring. Die pakken ze niet meer van ons af!
Op dit moment zitten we in Hanmer springs. Waar ze weer zo’n heerlijk thermaal zwembad hebben. De jongens zijn aan het mountainbiken, en wij gaan zometeen nog even shoppen. Verder is het plan om naar de westkust te gaan, en dan verder richting Queenstown. Maar we houden jullie op de hoogte!
Nou Dennis, Ramona, ook Ernst en Willeke nog?
Wat weer een mooie reisverhalen zeg, wij krijgen er al meer zin in, en zijn de dagen aan het aftellen….
Maar met die verslagen zit je natuurlijk wel een poosje achter de pc te typen, je hebt dat vast eerst op papier gezet!
Ik print deze uit, om aan opa de Groot voor te lezen, hij vraagt steeds hoe het met jullie gaat.
Nou, liefs weer, en veel plezier, goede reis verder.^PaPs en MaMs
hoi allemaal!
Wat een schitterende foto’s en gave verhalen over witte stranden en walvissen…Je zou er toch jaloers van worden! Heerlijk om zo met jullie mee te lezen / leven.
Hier gaat alles oke. Ik werk nog vijf weken en dan lekker VRIJ! Met de baby gaat het prima, het groeit goed. Volgens rosalinde krijgt ze een boertje (of te wel een broertje). Ik kan haar niet meer op andere gedachten brengen…we zullen zien of ze gelijk krijgt! Het kijken naar de foto’s op de site heeft gewerkt; ze was erg onder de indruk van de grote sneeuwbal die ramona had gemaakt en natuurlijk jullie superbus!
veel liefs van ons en nog heel veel reisplezier!
groetjes,
Laura
Nou…. ik weet ff niks… en toch heb ik het gevoel dat ik wat op moet schrijven.
Het zal wel aan het feit liggen dat ik teveel onder de indruk ben. Hoewel, hier in Saendelft is het ook in één woord schitterend hoor; eveneens een frisblauwe lucht, groene bomen (weliswaar allemaal dezelfde en keurig in een rijtje, maar toch) plus een pittoresk uitzicht op de witte huizen onder een stralende zon. En niet te vergeten een heel arsenaal aan mensen (die ik tenminste kan verstaan). Helaas wel vol prietpraat over de hond van de tandarts van de tante van de buurman en dat soort dingen.
Misschien is dat wel het mooie aan NZ? Ben je daar van verlost. 🙂
Hmmm.. heb ik toch wat geschreven..
Bedankt he!
dag dennis en mamona,
ik laat nu mijn poppie aan jullie zien! Ik heb ook een hondje op de fotos gezien. En een grote beer. Ik wil jullie de foto laten zien. Van marissa en rosalinde. Ik heb geen staartjes. Marissa is nog een baby en ikke ben nog klein en dennis was ook nog klein. (deze foto’s staan op ons bureau, naast de computer).
Vanmiddag ga ik naar de speeltuin met de papegaai. En marco (vriendje uit de buurt) gaat ook mee.
Nu ga ik zelf wat typen: , vcrttttttyttttttttyyuyyyy7uyyyyy7yyyy.
Mooi he!
Kusjes van Rosalinde. tyttyttryrrytyttyttttgytytttr5tyrttt54544464
He lieverds,
Nou, met ons gaan jullie ook nog wat lekkere wijntjes proeven he, in Chili? We wachten met smart op jullie antwoord over het Chili-gebeuren, want dan kunnen we ein de lijk gaan boeken ;-).
Om jullie over hier op de hoogte te houden: Tim en ik gaan binnenkort klimmen in een klimhal, ik heb een 9 voor mijn tentamen Toekomst in het Groot gehaald (vervolg op Geschiedenis in het Groot ;-)), en zondag is eindelijk het langverwachte bokbier festival, waar we ons al het hele jaar op verheugd hebben, he he he.
Groetjes,
Wendy